دوران، چو نقطه، عاقبتم در میان گرفت

گاهی باید گریستبرای غربت و تنهایی خویشتنقبل از اینکه انگشتانت فرصت نوشتن و زبانت قدرت تکلم را از دست بدهدباید نوشتباید گریست از غربت تنهایی انساندر خلوت دنج گوشه ی تفکر.....گاهی گریه زیباتر از خنده استوقتی برای غربت کالبد بی جان خودت باشدزمانی که سرت روی پای خودت پاشدو خودت را در خاک بگذاری.....با خودت وداع کنیقبل از اینکه دیگران با تو وداع کنند و ساعتی بعد ولیمه ی دفن تورا ....قبل از اینکه دلت بسوزد انگار که از ازل وجود نداشتی..باور کن خیلی زیباست خودت را بمیرانی قبل از اینکه بمیری و برای غرب...

ادامه مطلب